Home Albanian Excellence Shqipe Biba,themeli i guximit të femrës shqiptare në mërgim

Shqipe Biba,themeli i guximit të femrës shqiptare në mërgim

40 min read
0
300

shqipe 1TiranĂ«, 24 Mars/ATSH-Flora Nikolla/.- Ishte viti 1985  kur Shqipe Biba pĂ«r arsye politike emigroi nĂ« SHBA ne Nju Jork me bashkĂ«shortin e saj Safet Biba dhe tre femijet  Dritero 4 vjeç dhe Mirdita e Bardhoku pa mbushur dy vite. Menjehere nisi tĂ« punojĂ« me Shoqaten “Kosova Demokratike” dhe shoqaten “Vatra”. MĂ« parĂ« kishte punuar  si gazetare nĂ« Televizionin e PrishtinĂ«s nĂ« realizmin  e  dokumentareve, si bashkĂ«punĂ«tore e gazetes “Rilindja”, revistes javore “Zeri” dhe revistĂ«s “Kosovarja”. NĂ« janar tĂ« vitit 1990 sĂ« bashku me njĂ« grup bashkĂ«kombasish , ajo themeloi DegĂ«n e Lidhjes Demokratike tĂ« KosovĂ«s me seli nĂ« NYC. NĂ« Mars tĂ« vitit 1900 hapi radion e LDK ku deri pas pĂ«rfundimit tĂ« luftĂ«s nĂ« KosovĂ« mĂ« 1999 e drejtoi ate. MĂ« 1991 . Shqipe Biba, themeloi dhe udhehoqi QIK,  Qendren pĂ«r informim tĂ« KosovĂ«s pĂ«r SHBA dhe Kanada, ndĂ«rsa nĂ« nĂ«ntor tĂ« vitit 1992 ,themeloi nĂ« shtĂ«pinë  e saj , nĂ« Staten Island. shkollĂ«n e parĂ« Shqipe “28 NĂ«ntori”. MĂ« 5 Shkurt tĂ« vitit 1993 , duke ndjere mungesĂ«n e gruas shqiptare nĂ«  aktivitetet e komunitetit shqiptar atje, themeloi Organizaten e parĂ« tĂ« gruas “Motrat Qiriazi”, emĂ«rtim ky i bazuar nĂ« njohjen e veprĂ«s sĂ« Motrave Sevasti dhe Parashqevi Qiriazi. Drejtoi kĂ«tĂ« organizatĂ« pĂ«r njĂ« dekadĂ« duke u munduar tĂ« afrojĂ« gra e vajza shqiptaro amerikane. PjesĂ« e librit “Zonjat shqiptare nĂ« Nju Jork “ qĂ« Albanian Excellence do tĂ« promovojĂ« m ë  24 shtator nĂ« Nju Jork, Shqipe Biba thotĂ« nĂ« kĂ«tĂ« intervistĂ« se Ă«shtĂ« e lumtur qe ka hedhur themelet e guximit tĂ« femrĂ«s shqiptare nĂ« mĂ«rgim. Ka takuar e intervistuar thuajse shumicen e figurave te shquara shqipe2Shqiptare dhe Amerikane, si  PresidentĂ«, Senatore, KongresistĂ« nga SHBA dhe Shqiperia, Kosova dhe trojet tjera shqiptare. GjatĂ« luftes nĂ« Kosove nga 12 Shkurti 1999 deri me 20 Prill 1999 ishte nĂ« KosovĂ« ku veç dhimbjes sĂ« humbjes sĂ« nĂ«nĂ«s time u ballafaqua me luftĂ«n, refugjatĂ«t dhe tmerrin qĂ« solli kjo lufte nĂ« atdheun e saj.

F.N : Ju  keni studiuar Fakulteti Juridik -dega e Gazetarisë  dhe jeni  diplomuar në vitin 1979, Si e kujtoni Prishtinë dhe Kosovën e asaj periudhe ?

Sh.B: Isha e re dhe kisha një botë të panjohur përpara. Në Kosovë në atë kohë mbase edhe cilësohej si privilegj për vajzat e reja që përfundonin maturën dhe vazhdonin studimet. Për mua kjo nuk vlente sepse familja ime e konsideronte një gjë të tillë si obligim e jo privilegj.

F.N :  Pse zgjodhët të studionit gazetari, si e shikonit atëherë dhe tani këtë profesioni ?

Sh.B: Shkrimin e kisha pasion qĂ« nĂ« bangat shkollore. Drejtimi Gazetari-Diplomaci sa kishte filluar edhe nĂ« PrishtinĂ«. UnĂ« jam gjenerata e dyte e studentĂ«ve tĂ« kĂ«tij drejtimi nĂ« Universitetin e PrishtinĂ«s.  Nga ana tjetĂ«r admiroja xhaxhane tim , Fehmi Sejdiun qĂ« kishte vite  qĂ« punonte si gazetar nĂ« gazeten e vetme “Rilindja”. Po ashtu vĂ«llai im Fatmiri,  njĂ« kohe ka punuar si gazetar nĂ« revistĂ«n “ZĂ«ri i RinisĂ«”  dhe ka qĂ«nĂ« disa vite kryeredaktor i revistĂ«s javore “Bota e Re”. KĂ«shtu gazetaria dhe shkrimi ishte njĂ« pĂ«rditshmĂ«ri nĂ« familjen time dhe mendoj shqipjase çmohej shumĂ« nga lexuesit. GazetarinĂ« e kam pasur pasion dhe si atĂ«here edhe sot ka ngelur nĂ« shpirtin tim. Dikur, po flas pĂ«r kohen kur punoja  si gazetare mendoj se respekti ndaj profesionit, ka qĂ«nĂ« nĂ« nivelin mĂ« tĂ« lartĂ«. Sot mendoj, se njĂ« gjĂ« e tillĂ« Ă«shtĂ« zbehur mjaft, mbase dhe bota e publiçistikĂ«s ka ndryshuar po aq sa edhe vetĂ« publiçisti. UnĂ« pata nderin tĂ« jem ndĂ«r gazetaret e para mos tĂ« them edhe e para e diplomuar nga Universiteti i PrishtinĂ«s nĂ« gazetari. Por, njĂ«kohĂ«sisht edhe tĂ« pĂ«rballem me botekuptimet e kohĂ«s, ku fatkeqĂ«sisht nĂ« KosovĂ« kanĂ« qenĂ« tĂ« shumta pĂ«r femrĂ«n gazetare , por kjo per mua personalisht mĂ« ka ndihmuar shumĂ« nĂ« punĂ«n time  tĂ« mĂ«tejme.

F.N: Gjithsesi ju keni punuar si gazetare -reportere ne Televisionin e Prishtines -programi dokumentar, si i riktheheni tani kësaj eksperience ?

Sh.B: Gazetaria në Televizion ndryshon shume nga ajo e medias së shkruar dhe kërkon një përkushtim të  madh, sidomos nëse që në fillim përballesh me emisione/programe televizive dokumentarë. Mendoj se programi dokumentar kërkon talent të veçantë pasi ke të bësh me një sërë reportazhesh e përshkrimesh nga realiteti i botës që të rrethon ku ke pak mundësi të kalkulosh me stilistikën , apo thjesht ballafaqohesh me vetë lapsin. Koha kur unë  isha gazetare ne TVP kanë qënë vitet më të vështira jo vetem për mua dhe kolegët e mi, por për të gjithë popullin e Kosovës. Vite ku çdo gjë qe thuhej e shkruhej, vëzhgohej. Sidomos pas pranverës së 1981 .

F.N: Disa  nga kujtimet tuaja mĂ« tĂ« rendĂ«sishme dhe qĂ« kanĂ« lĂ«nĂ« ende gjurmĂ« tek ju , a mund ti thoni nĂ« kĂ«tĂ« intervistĂ« ?  Kam parasysh kĂ«tu se ju keni qĂ«nĂ« nĂ« vitet 1977-1985 edhe bashkĂ«punĂ«tore e gazetes “Rilindja”, revistes javore “Zeri” dhe “Kosovarja”…

shqipe7Sh.B:  Kam shumĂ« kujtime me disa nga tĂ« cilat ende jetoj e me disa trishtohem kur i kujtoj. GjatĂ« studimeve kisha nderin tĂ« bashkepunoja me Rilindjen, ZĂ«rin dhe Kosovaren. Sidomos kenaqesha kur botoja shkrime e artikuj pĂ«r vajzat shqiptare qĂ« rrezikonin nganjĂ«herĂ« edhe jetĂ«n vetĂ«m pĂ«r tĂ« vazhduar shkollimin. Kuptohet se te gjitha vajzat nĂ« KosovĂ« nuk kanĂ« qĂ«nĂ« tĂ« privilegjuara të  shkollohen. Kishte edhe nga ato  qe braktisnin familjen sidomos nga fshati, vetĂ«m pĂ«r tĂ« vazhduar shkollĂ«n e mesme. Kjo mua mĂ« zgjonte kurreshtjen si e re. Kam shkruar dhe publikuar pĂ«r shumĂ« raste tĂ« tilla. Kam qĂ«nĂ« me fat, por, e kam ndjerĂ« thellĂ« nĂ« shpirtin tim .Kjo me ka pĂ«rcjellĂ« gjithĂ« jetĂ«n dhe kur u largova nga Kosova me 1985 dhe kur u ndesha me tĂ« njĂ«jtin fenomen ne diasporen shqiptare.  Mendoj se vitet 1980-1999 kanĂ« qĂ«nĂ« vitet mĂ« tĂ« vĂ«shtira pĂ«r median shqiptare tĂ« KosovĂ«s sidomos vitet e 80-tĂ«,  “vitet e diferencimit”  term ky i shpikur nga regjimi Serb dhe bashkĂ«punĂ«toret e tyre shqiptarĂ« nĂ« KosovĂ«. Sot kur mĂ« kujtohen ato vite mĂ« ngjethet mishi dhe natyrisht qĂ« me kujtojnĂ« vitet e denoncimit gjatĂ« kohĂ«s sĂ« komunizmit nĂ« ShqipĂ«ri .ÇfarĂ« ironie nĂ« tĂ« dy anĂ«t e kufirit!!!

F.N : Si dhe pse ju u larguat në NY ?

Sh.B: E pabesueshme. Edhe sot kur mendoj se kam marre njĂ« vendim tĂ« tille trishtohem. Jam rritur dhe edukuar nĂ« njĂ« familje tĂ« persekutuar politikisht. Familja ime gjithmonĂ« ka qĂ«nĂ« nĂ« shĂ«njester tĂ« regjimit serb, nga gjyshi im Hamit (Pakashtica) Sejdiu, babai im Nexhmiu , xhaxhallarĂ«t e kĂ«shtu me radhĂ«. Çdo lĂ«vizje qĂ« bĂ«hej kundĂ«r regjimit tĂ« parĂ«t ishin tĂ« burgosurit politikĂ« qĂ« merreshin nga policia dhe maltrajtoheshin. PĂ«rjetimet gjatĂ« fĂ«mijĂ«risĂ« mĂ« pĂ«rcollen tĂ«rĂ« kohĂ«n ,por edhe bindja politike mbeti e njejtĂ«. Mosdiferencimi nga kolegu qe ishte burgosur dhe denuar me dekada si “irredentiste dhe nacinaliste”, mund te “shperblehej” me po te njetin denim. Me kujtohet hilarryshume mire kur ne redaksine dokumentare ku punoja ate kohe, na Ă«shtĂ« kĂ«rkuar tĂ« diferencohemi nga tre kolegĂ« Sherif Konjufca e Ismet Begolli tĂ« denuar me 1982 nga 15 vite burg dhe Mustafe Xhemaili i arratisur diku nĂ« EvropĂ«. MeqĂ«nese unĂ« dhe tre te tjere nuk u “diferencuam” na kushtoi shumĂ« shtrenjtĂ«. DeshĂ«m s’deshĂ«m edhe ne ikĂ«m nga Kosova dhe muarĂ«m rrugĂ«n e mĂ«rgimit .

F.N : Ju keni qĂ«nĂ« shumĂ« e angazhuar nĂ« çështjen kombĂ«tare nĂ« NY, kĂ«shtu nĂ« janar  tĂ« vitit 1990 sĂ« bashku me njĂ« grup bashkĂ«kombasish themeluat DegĂ«n e Lidhjes Demokratike tĂ« Kosoves me seli ne NY, apo nĂ« mars tĂ« vitit 1900 keni hapur radion e LDK e cila ka dhĂ«nĂ« njĂ« kontribut tĂ« cmuar deri  pas pĂ«rfundimit tĂ« luftĂ«s nĂ« KosovĂ« mĂ« 1999…

Sh.B: Nganjëhere nuk më besohet se sa kam qënë e angazhuar me çështjen dhe sa pak me veten dhe familjen. Por, falenderoj Zotin për një dhunti të tillë dhe po të mund ta ktheja kohën prapa do ta bëja të njëjtën gjë.

shqipe4Largimi nga Kosova, keqësimi çdo ditë e më shumë i situatës atje dhe ndjenja e thellë e dashurisë per vendin tim nuk më ka lënë zgjedhje përveç se ti bashkohesha një plejade të tërë të bashkëkombasish të mi nga të gjitha trevat shqiptare që kanë dhënë çdo gjë nga jeta e tyre për një Shqipëri, Kosovë e vise tjera ende të robëruara. Ideja për tu organizuar rreth çështjes kombëtare është mbajtur gjallë për dekada nga gjenerata të tëra në mërgatën shqiptare në SHBA. Me krenari kujtojmë kohën e Nolit, Konicës. Diaspora shqiptare në Amerikë besoj se ka me çfarë të mburret.

Çështja e KosovĂ«s mĂ« nuk ishte vetĂ«m pĂ«r ShqiptarĂ«t e KosovĂ«s ajo ishte dhe Ă«shtĂ« e mbarĂ« shqiptarĂ«ve sĂ« paku kĂ«shtu e kam pĂ«rjetuar. Me themelimin e LDK nĂ« PrishtinĂ« nĂ« Dhjetor tĂ« vitit 1989, nĂ« kĂ«tu nĂ« Nju Jork,  pasuam me themelimin e DegĂ«s sĂ« parĂ« tĂ« LDK-sĂ« nĂ« Janar tĂ« vitit 1990. Kemi qĂ«nĂ« njĂ« grup shumĂ« i vogĂ«l prej 8 vetĂ«sh qĂ« vumĂ« themelet e kĂ«saj lĂ«vizje mbarĂ«shqiptare nĂ« SHBA dhe me pastaj edhe nĂ« Kanada. Nga ky numer simbolik u bĂ«mĂ« me mijĂ«ra pĂ«rkrahĂ«s dhe aktivistĂ«  shqiptarĂ« nga tĂ« gjitha trojet shqiptare. Mendoj se kjo kohĂ« gjason me kohĂ«n ku rreth VatrĂ«s jane angazhuar shqiptare pa dallim feje a krahine. KĂ«shtu ndodhi dhe me LĂ«vizjen Demokratike tĂ« Kosoves apo LDK. UnĂ« ndihem krenare qĂ« kam qĂ«nĂ« pjesĂ« e kĂ«saj lĂ«vizje dhe shpresoj tĂ« kem dhĂ«nĂ« qofte edhe kontributin mĂ« tĂ« vogĂ«l. Meqenese kisha njĂ« pĂ«rvojĂ« paraprake nĂ« gazetari,  idea pĂ«r njĂ« mjet informativ u realizua nĂ« Mars te kĂ«tij viti me hapjen e Radios sĂ« LDK-sĂ« tĂ« cilĂ«n pata nderin ta mbaja gjalle me bashkeshortin tim Safet Biba, dhe herĂ« pas here me vullnetarĂ« tĂ« tjerĂ«,  deri nĂ« pĂ«rfundim tĂ« luftĂ«s nĂ« KosovĂ«. Shpresoj qe kjo radio tĂ« ketĂ« qĂ«nĂ« nĂ« shĂ«rbim jo vetem tĂ« çështjes por edhe tĂ« vetĂ« komunitetit tonĂ«. KĂ«tu dua tĂ« falenderoj dhe me mirĂ«njohtesi tĂ« kujtoj punĂ«n e devotshme dhe profesionale tĂ« teknikut tonĂ« tĂ« pĂ«rhershĂ«m Z.Esad Gjonbalaj, i cili pĂ«rkundĂ«r vĂ«shtirĂ«sive shĂ«ndetĂ«sore ka bĂ«rĂ« njĂ« punĂ« tĂ« mrekullueshme.

F.N : Si  ju lindi ideja qĂ« mĂ« 1992 tĂ« themelonit shkollĂ«n e parĂ« Shqipe “28 Nentori” ne Staten Island  sĂ« bashku me bashkeshortin tuaj
 Do tĂ« ishte me shumĂ« interest Ă« tregonit nĂ« kĂ«tĂ« intervsitĂ« si gjetĂ«t rrugĂ«t pĂ«r funskionimin e  saj dhe si e realizuat mĂ« pas kĂ«tĂ« gjĂ« ?

shqipe6 Sh.B: Pas njĂ« kohe nĂ« NYC,  bashkĂ«shorti dhe unĂ«  arritĂ«m tĂ« blejmĂ« njĂ« shtĂ«pi nĂ« Staten Island,ku dhe sot jetojmĂ«. ShtĂ«pia kishte njĂ« dhomĂ« tĂ« madhe si aneks dhe kĂ«shtu e pamĂ« tĂ« udhĂ«s tĂ« fillojmĂ« njĂ« klasĂ« tĂ« vogĂ«l me femijĂ«t tanĂ« dhe tĂ« disa miqve pĂ«r t’u mĂ«suar shkrim-lexim e mĂ« shumĂ« historinĂ« e popullit tonĂ«. MĂ« kujtohej gjyshi im Mulla Hamit Pakashtica, i cili me 1927 i kishte falur qeverisĂ« sĂ« atĂ«hershme tokĂ«n e tij pĂ«r tĂ« nderuar objektin e shkollĂ«s me kushtin qĂ« Ă«e hapet njĂ« paralele apo klasĂ« nĂ« gjuhen shqipe, meqenĂ«se mesimi mbahej vetĂ«m nĂ« gjuhĂ«n serbe. Keshtu ate kohĂ« gjyshi im Hamiti i cili kishte mbaruar MedresenĂ« kishte kushtĂ«zuar qeverisjen Serbe me njĂ« klase nxĂ«nĂ«sish shqiptarĂ« dhe me kĂ«tĂ« rast hapi shkollĂ«n e parĂ« Shqipe me 1927 ne Kerpimeh/Pakashtice shkollĂ« kjo qĂ« sot me krenari mban emrin e gjyshit tim.  Motiv kisha edhe gjyshen time Hamidene e cila pĂ«r vite kishte drejtuar  shkollĂ«n fetare tĂ« vajzave nĂ« kullĂ«n e babait tĂ« saj,  nĂ« fshatin e lindjes Repe, PodujevĂ«. I shikoja me admirim nxĂ«nĂ«sit shqiptarĂ« nĂ« shkollĂ«n shqipe tĂ« “Fondit tĂ« pĂ«rbashkĂ«t Shqiptar ” nĂ« qytetin Paterson tĂ« Nju Xhersit, shkollë  qĂ« ishte themeluar nga bashkĂ«atdhetarĂ«t tanĂ«, shumica nga Struga . MeqĂ«nĂ«se Safeti Ă«shtë  lindur dhe rritur nĂ« kĂ«tĂ« qytet,  ne kishim miq tĂ« shumtĂ« qĂ« zhvillonin aktivitete dhe mbanin shkollĂ«n shqipe . Edhe sot ruaj kujtimet mĂ« tĂ« mira nga ky mjedis dhe mĂ«sueset e devotshme, Gjylasfija e Jeta. Jeta Hajdari ka qĂ«nĂ« edhe aktiviste e dalluar nĂ« komunitetin tonĂ« si dhe nĂ«  Lidhjen Demokratike. Ne shume raste e kam patur krah tĂ« djathtĂ«. E perse nuk mund ta bĂ«ja unĂ« njĂ« gjĂ« tĂ« tillĂ« me vetfinancim nĂ« njĂ« vend tĂ« lire nĂ« njĂ«  vend tĂ« mundĂ«sive. Perse nuk mund ta bĂ«ja njĂ« gjĂ« tĂ« tille kur kisha gjithĂ«herĂ« pranĂ« çdo nisme Safetin. Safeti  jo vetĂ«m mĂ« ka pĂ«rkrahur, po ka qĂ«nĂ« bashkĂ«punĂ«tori im mĂ« i ngushtĂ« nĂ« tĂ« gjitha veprimet e mia. TĂ« dy ishim entuziastĂ« e mbase dhe pak tĂ« frikĂ«suar nga asimilimi dhe harresa e gjuhĂ«s se parĂ« pĂ«r fĂ«mijĂ«t tanĂ«. Dhe kĂ«shtu  filluam , dhe si thote njĂ« fjalĂ« e urtĂ« popullore ” shto miell e shto uje… ” numri i clintonprindĂ«rve tĂ« interesuar çdo ditĂ« e mĂ« shume po rritej, dhoma e shtĂ«pisĂ« po zvogĂ«lohej e dĂ«shira per hapjen e nje shkolle shqipe jo vetem qĂ« shtohej, por tani ishte bĂ«rĂ« njĂ« nevoje imediate. KĂ«shtu  nĂ« NĂ«ntor tĂ« vitit 1992 me pĂ«rkrahje tĂ« shumĂ« bashkĂ«kombasve nĂ« Staten Island hapĂ«m shkollĂ«n e parĂ« shqipe”28 NĂ«ntori”. Sot sa herë  kaloj pranĂ« biznesit tĂ« familjes Dema me terheq vemendjen mbishkrimi Dema’s Auto Collision dhe lart mbi tĂ« “Klubi 28 Nentori”. He, i them mendjes,  sa emĂ«r tĂ« bukur ka ky klub, pa haruar se atĂ« kohĂ« e pata emĂ«rtuar shkollĂ«n Shqipe qe me ndihmĂ«n e vellezerve Dema qe vendosur, pĂ«r njĂ« kohe nĂ« lokalin e tyre qe sot mbane kĂ«tĂ« emĂ«r.

F.N : Dhe mĂ«  5 Shkurt 1993 , si qershia mbi tortĂ« ju themeluat OrganizatĂ«n e parĂ« tĂ« gruas “Motrat Qiriazi”
  Cili ishte qĂ«llimi i kĂ«saj organizate, cila ka qĂ«nĂ« mbarĂ«vajtja e saj


shqipe11Sh.B:  GjatĂ« kĂ«tyre viteve isha kalitur nĂ« kĂ«tĂ« mjedis veprimtaresh e aktiviste tĂ« dalluar, burra patriotĂ« e atdhetarĂ«, por thellĂ« nĂ« shpirt vuaja dhe  ndjeja thellĂ« mungesĂ«n e femrĂ«s shqiptare.  E ndjeja thellĂ« respektin dhe pĂ«rkrahjen e pa kursyer tĂ« shumĂ« aktivisteve brenda LDK-se por edhe shoqatave tjera shqiptaro-amerikane me tĂ« cilat bashkĂ«vepronim pothuajse nĂ« çdo aktivitet. Kisha filluar tĂ« takohesha me gra tĂ« moshave te ndryshme, shumica nĂ«na tĂ« fĂ«mijĂ«ve qĂ« u mĂ«soja shkrim-lexim. Ideja pĂ«r njĂ« Organizate tĂ« gruas ishte gjithmonĂ« nĂ« mendjen dhe zemren time, por ajo kulmoi pas nje ngjarje tĂ«pĂ«r tĂ« dhimbshme se paku pĂ«r mua ne njĂ« rast gĂ«zimi familjar . Isha nĂ« njĂ« dasem tĂ« njĂ« miku, ku njĂ« mikla ime mĂ« njohu me  shoqet e saja me keto fjale:”Kjo eshte Shqipe Biba qe flet ne Radio”…dhe tĂ« gjorat,  kush mĂ« puthte duart e e kush floket duke mĂ« uruar me dashamirĂ«si. Me mundin tĂ« madh mbajta lotĂ«t dhe gĂ«lltita dhimbjen qĂ« ndjeva jo vetĂ«m pĂ«r to, por pĂ«r gra e vajza tĂ« miqve tĂ« mi qĂ« kurrĂ« nuk i kisha parĂ«. Ky ishte momenti vendimtar per themelimin e njĂ« Organizate tĂ« Gruas nĂ« NYC. KĂ«shtu pas pak javĂ«sh,  mĂ« 5 Shkurt 1993, ftova ne ditelindjen e djalit tim Driteroit,  disa nga nĂ«nat e nxĂ«nĂ«sve qĂ« u mesoja gjuhĂ«n shqipe duke themeluar Organizaten “Motrat Qiriazi”. Me mori gati njĂ« dekadĂ« punĂ« e sakrificĂ« tepĂ«r tĂ« madhe derisa mblodha rreth vedit,  gra e vajza vullnetmira . KĂ«shtu u thye akulli i shtresuar ndĂ«r vite nĂ« mĂ«rgatĂ«n tonĂ«. Shpresoj  tĂ« kem bĂ«rĂ« gjĂ«nĂ« e duhur. Kjo me bĂ«n tĂ« lumtur.

Jshqipeeeeeeeeeeeeeeeeeam krenare qĂ« kam arritur tĂ« thyej tabunĂ« se gruaja Ă«shtĂ« vetem pĂ«r nĂ« shtĂ«pi.Jam krenare dhe falenderuese ndaj tĂ« gjithĂ« miqve dhe shokĂ«ve tĂ« mi nga komuniteti e sidomos aktivistĂ« tĂ« Lidhjes Demokratike tĂ« KosovĂ«s qĂ« mĂ« kanĂ« pĂ«rkrahur me vite tĂ« tera nĂ« tĂ« gjitha aktivitetet e ndermara. Pa ta dhe bashkeshortin tim mbase Motrat  Sevasti e Parashqevi Qiriazi do tĂ« kujtoheshin si intelektuale, diplomate qĂ« vepruan nĂ« SHBA , por jo edhe “Motrat Qiriazi” si organizatĂ« e parĂ« e gruas shqiptaro-amerikane që  themelova me shume se dy dekada mĂ« paĂ«e me qellimin mĂ« tĂ« mirĂ« pĂ«r tĂ« vĂ«nĂ« nĂ« pah vlerat e femrĂ«s shqiptare nĂ« diasporĂ«n tonĂ«.  Lus Zotin tĂ« kem bĂ«rĂ« atĂ« qĂ« duhej bĂ«rĂ«. Besoj thellĂ« nĂ« kĂ«tĂ«.

shqipe 3F.N : Një pyetje e drejtëpërdrejtë për jua, a ndiheni krenare për cka ju keni ideuar dhe krijuar në mbështetje te çështjes shqiptare në Amerike ?

Sh.B: E lumtur po. Krenaria besoj do t’ia kishte zbehur madhĂ«shtinë  qĂ«llimit qĂ« kisha.

 F.N : Ju keni intervistuar pothuajese shumicĂ«n e figurave tĂ« shquara shqiptare dhe amerikane
 si Presidente, Senatore, Kongresiste nga SHBA dhe Shqiperia, Kosova dhe trojet e tjere  shqiptare Cilat janĂ« ndjesitĂ« qĂ« ju zgjojnĂ« sot kĂ«to intervista ?

Sh.B: Nuk mund t’i numĂ«roj apo edhe t’i ndaj figurat e çmuara qĂ« kam patur nderin t’i intervistoj nĂ« etapa te ndryshme tĂ« pĂ«rvojes sime si gazetare, si nĂ« KosovĂ« apo edhe nĂ« SHBA. Duke filluar nga Presidentet Berisha,  Rugova, çiftin Bill e Hillary Clinton, Bob Doll, e shumĂ« tĂ« tjerĂ«.

Kisha dashur tĂ« veçoja dy-tri momente qĂ« shpesh mĂ« kujtohen. NĂ« fillim tĂ« karrierĂ«s sime si gazetare nĂ« TVP,  po bĂ«ja njĂ« reportazh nĂ« njĂ« familje prej 87 anĂ«taresh nĂ« njĂ« fshat nĂ« Kosove. I zoti i shtĂ«pisĂ« mĂ« rrĂ«fente lidhur me rolin e çdonjĂ«rit nĂ« familje, por nuk tha gjĂ« pĂ«r veten e tij. Nuk u durova dhe e pyeta: Po ti axhĂ« çfarĂ« pune bĂ«n?  Ai mu kthye dhe mĂ« tha : “Une kam punĂ«n mĂ« tĂ« vĂ«shtirĂ« ” , Cila Ă«shte ?,  -e pyeta. “UnĂ«,  mĂ« tha plaku, shkoj nĂ« dasma , mort e tubime ne fshat dhe mĂ« gjĂ«rĂ«. Pa u menduar mu duk qesharake puna e tij. Sot kur mĂ« kujtohet plaku e di sa  vĂ«shtirĂ« e ka patur  pĂ«r tĂ« pĂ«rfaqĂ«suar njĂ« familje tĂ« tĂ«rĂ« nĂ« shqipe 10opinionin rreth tij. Dhe momenti tjetĂ«r  eshte historia e dhimbshme e popullit tim nĂ« Mars-Prill 1999. Atehere u ndodha nĂ« mesin e refugjatĂ«ve nga Kosova dhe me dhimbje tĂ« papĂ«rshkrueshme raportoja per radion ne Nju Jork, duke intervistuar njerĂ«z tĂ« dĂ«rmuar e tĂ« stĂ«rvuajtur qĂ« iknin nga kĂ«mbet kryet nga vatrat e luftĂ«s. Ishte kohĂ« shumĂ« e vĂ«shtirĂ« pĂ«r mua pasi une mora rrugĂ«n nga NY pĂ«r nĂ« PrishtinĂ« pĂ«r tĂ« varrosur nenen time dhe Zoti deshi tĂ« jem nĂ« mesin e atyre njerĂ«zve qĂ« dĂ«boheshin nga Kosova. Besoj se lidhja me njerĂ«zit e gjakut tim kurorĂ«zohet me kĂ«tĂ« dhuratĂ« pĂ«rjetimi qĂ« pĂ«r tĂ« fundit herĂ« me dhuroi nena ime e shtrenjtĂ« Miradija.

F.N: ÇfarĂ« Ă«shtĂ« letĂ«rsia pĂ«r ju dhe si e konisideroni ju lĂ«tĂ«rsinĂ« shqipĂ« sot ?

Sh.B: Ushqim pa të cilin nuk mund të rri qoftë edhe një ditë të vetme. Sot letrat botohen me lehtë , por mendoj unë  edhe po aq lehtë harrohen.

shqipe9F.N : Ju jetoni prej vitesh në SHBA, si   e shihni ju sot komunitetin shqiptar në Nju Jork ?

Sh.B: Jam pjesë e pandare dhe vleresoj lart çdo punë që bëjnë qoftë në bizneset e tyre apo edhe në organizimet e ndryshme që bëjnë.

F.N : Po gruan shqiptare sa të integruar  e konsideroni ju sot atë ?

Sh.B: Sukseset e tyre mĂ« bĂ«jnĂ« tĂ« lumtur , por do tĂ« dĂ«shĂ«roja t’i shoh mĂ« shumĂ« tĂ« angazhuar nĂ« çështjet qĂ« brengosin shoqerinĂ« dhe familjet tona.

F.N: Cila është puna që ju bëni aktualisht në Nju Jork ?

Sh.B : Sot punoj si ndërmjetëse në shitblerjen e patundshmërisë, apo si thuhet këtu Real Estate Salesperson. Jo per te mbijetuar më shumë më bën  të ndihem e angazhuar me punë.

F.N : Fëmijët tuaj , cila është lema e jetës së tyre ?

Sh.B: Kam tre femije. Driteroin tani 34 vjeç, Bardhoku 32 dhe Mirdita 32. Djemtë udhëheqin biznesin familjar ndësa  Mirdita punon ne arsim. Ajo se shpejti do të më bëjë gjyshe për herë të parë.

 F.N : Cilat janë dëshirat tuaja që prisni të realizohen ?

Sh.B : Do të deshiroja ti shoh të gjithë shqiptarët të bashkuar jo vetem shpirtërisht ,por edhe në një shtet të vetëm.

Në bazë të nenit 4 të ligjit ''Për funksionimin e Agjencisë Telegrafike Shqiptare'', ndalohet kopjimi, riprodhimi dhe publikimi i informacionit pa cituar burimin e tij.

Load More Related Articles
Load More By Flora Nikolla
Load More In Albanian Excellence
Comments are closed.

Check Also

KINEMA – PesĂ« gjigantĂ« pĂ«r filmin mĂ« tĂ« mirĂ« tĂ« huaj pĂ«r çmimin Oscar

LOS ANXHELES, 4 mars /ATSH-ANSA/ – NĂ« kĂ«tĂ« pesĂ«she pĂ«r filmin mĂ« tĂ« mirĂ« tĂ« huaj pĂ«r…