Home Artikuj te Tjere VIDEO/Kampi i internimit nĂ« TepelenĂ«, “ferri” i rrethuar me tel me gjemba

VIDEO/Kampi i internimit nĂ« TepelenĂ«, “ferri” i rrethuar me tel me gjemba

32 min read
0
131

-Në 50 vjet diktaturë komuniste, shqiptarët kanë kryer 914.000 vite burgu dhe 256.146 vite internim-

TIRANË, 4 Mars /ATSH- I. Vata/ – DĂ«shmi rrĂ«nqethĂ«se vijnĂ« edhe pas shumĂ« dekadave tĂ« mbylljes sĂ« kampit tĂ« internimit tĂ« TepelenĂ«s, njerĂ«zit tregojnĂ« pĂ«r atĂ« kohĂ« tĂ« izolimit tĂ« shqiptarĂ«ve, pĂ«r ish tĂ« pĂ«rndjekur tĂ« rrethuar nĂ« kamp internimi nga telat me gjemba.

Ata flasin, mĂ«shirojnĂ«, kujtojnĂ« me dhimbje kohĂ«n e njĂ« regjimi  “despotik”, qĂ« si hakmarrje kishte mohimin e lirisĂ« qytetarĂ«, dhunimin e tĂ« drejtave dhe shpesh herĂ« nuk u kursente as jetĂ«n.

Por çfarë ka mbetur nga kampi i internimit të Tepelenës, si nisi dhe si vizatohet ai sot në memorien qytetare.

Historitë vijnë të trishta, vendosur në një sfond të dramatizuar, pasi Kampi i Tepelenës u ideua në një zonë të minuar, me predha të mbetur nga lufta italo-greke, ku dëshmitar kishte lumin Vjosa dhe vetë xhelatët që shumica nuk rrojnë më.

Kampet e internimit renditen në diktaturë si kampet e vdekjes për nga mënyra se si funksiononin si qendra të vuajtjes dhe të izolimit, mënyra e punës së detyruar, kequshqyerja dhe torturat për shumicën e të internuarve.

NjĂ« ndĂ«r kampet mĂ« famĂ«keqe tĂ« regjimit komunist nĂ« ShqipĂ«ri ishte ai i TepelenĂ«s, madje ishte njĂ« “ferr” i vĂ«rtetĂ« ku vuajtĂ«n me mijĂ«ra vetĂ«, gra, burra dhe fĂ«mijĂ« dhe figura tĂ« ndritura tĂ« kohĂ«s, si kardinali Mikel Koliqi, doktor Ali Erebara, doktor Mykerem Janina, profesor Ali Cungu, profesor Guljem Deda, shkrimtari Mithat Araniti, akademik Pader Lazi, ish- ministri i Arsimit, Zef Shiroka (vĂ«llai i doktor ShirokĂ«s) dhe tĂ« tjerĂ« intelektuale qĂ« çdo ditĂ« pĂ«rpĂ«liteshin mes jetĂ«s dhe vdekjes.

Kampi i internimit në Tepelenë, u vendos buzë lumit Vjosa në të hyrë të Tepelenës, në anën perëndimore, rrëzë kodrës së stërmadhe që u zinte diellin kazermave të kampit, ku pak me tutje ndodhej burgu i Bënçës dhe shtatë kilometra më tej një tjetër kamp famëkeq internimi, ai i Turanit.

Në kampin e Tepelenës kishte të internuar nga e gjithë Shqipëria, por kryesisht mbizotëronin të internuar nga veriu dhe Shqipëria e mesme. Të ardhurit ishin familje me gra dhe fëmijë dhe të përqendruar në grupe në një kazermë ku numri i të internuarve arrinte deri në 300-600 persona. Kazermat ishin vendosur njëra pas tjetrës duke e çuar numri deri në 2300 të internuar gjithsej në të gjithë kampin.

Aktualisht, në kampin e Tepelenës kanë mbetur kapanonet, dhomat e torturës, porta e hekurit që ruhej nga policë në kohë të komunizmit dhe si dëshmi dhjetëra varre që kanë humbur, kryesisht varre fëmijësh dhe numri arrin deri më 115 varre, por nuk ka një shifër të saktë, sepse numri i të vdekurve është disa fish me i madhe dhe i dyshimtë, pasi  flitet për dy varreza që kanë më shumë se 600 varre.

Rojtari i vuajtjeve

Neim Pasha i dĂ«nuar nga regjimi komunist me 21 vite burg, ku 15 vite i kaloi nĂ« burgun famĂ«keq tĂ« Spaçit, tregon se, “kur u lirova nga burgu na sollĂ«n nĂ« TepelenĂ«, qĂ«ndrova nĂ« njĂ« barakĂ« derisa u strehova nĂ« kĂ«tĂ« pallat nĂ« hyrje tĂ« kampit tĂ« TepelenĂ«s”.

I ardhur nga burgu dhe vendosur nĂ« hyrje tĂ« kampit famĂ«keq tĂ« TepelenĂ«s, ai qĂ«ndron si njĂ« “rojtarĂ«” i vuajtjes.

Neimi thotë se kampi i Tepelenës ka qenë mizor, dhe u mbipopullua me njerëz që vinin kryesisht nga veriu, kundërshtarë të regjimit komunist.

Në atë kohë nuk kishte ende një ligj për të internuarit, por u morën me fise e gjini, duke i dëbuar dhe futur në kampet e internimit.

Kampi ruhej me policë, kishte dhoma torture dhe të internuarit përveç kequshqyerjes detyroheshin të punonin, duke mbledhur dru.

Makabriteti ka qenë moto, përçmimi i jetës, damkosja e çdo lirie.

Njerëzit tregojnë, vuajtja ishte motivi i xhelatit..!

NjĂ« banorĂ« i zonĂ«s pĂ«rreth, qĂ« nuk ka dĂ«shirĂ« tĂ« ekspozojĂ« emrin tregon se,” unĂ« kamĂ« qenĂ« ushtar pikĂ«risht atĂ« vite kur u mbyllĂ« kampi, por ato qĂ« mĂ« dĂ«gjonin veshĂ«t nĂ« atĂ« kohĂ« nuk mi bĂ«nĂ« goja t’i tregojĂ«”.

Gra dhe vajza të mitura torturoheshin, liheshin me dite pa ngrënë, detyroheshin të punonin me punë të detyruar.

Tortura ishin ç’njerĂ«zore, zhvishen dhe rriheshin barbarish dhe shpesh herĂ« ato edhe .. (sma bĂ«nĂ« goja ta them)”.

NjĂ« banor tregon se: “NĂ« vitin 1949, pashe njĂ« djalĂ« qĂ« s’ishte mĂ« shumĂ« se 8 vjeç, qĂ« sapo piu ujĂ« te çezma, vdiq nĂ« vend, se etja e kishte torturuar pĂ«r njĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ«.

Tepelena regjistron 140 të pushkatuar, tortura nuk kurseu askënd.

Sipas statistikave të arkivit të Ministrisë së Brendshme, prej vitit 1945, që ishte dhe viti i parë i internimit, në këtë kamp vdiqën 260 njerëz, kryesisht fëmijë dhe pleq.

Kazermat e kampit ishin të përmasave të stërmëdha, tamam një hangar kuajsh (trashëguar nga italianët) por që ndiqnin njëra-tjetrën në disa qindra metra, pasi më parë kishin qenë depo të ushtrisë italiane dhe ato mund të mbanin mbi 300-600 veta, mbasi kishte shumë familje me fëmijë të vegjël që zinin pak vend.

Në kampin e Tepelenës sipas udhëzimeve, do të grumbulloheshin të gjitha ato familje që etiketoheshin nga pushteti komunist si reaksionare, kulakë, borgjezë, tradhtarë të deklasuar, agjentë të huaj etj.

NĂ« kampet e tjera si, nĂ« Berat, KuçovĂ«, TepelenĂ«, Turan, Porto-Palermo dhe mĂ« pas nĂ« LushnjĂ«, Shtyllas, SavĂ«r, GradishtĂ«, Grabjan, ÇermĂ«, Pluk, nga viti 1945 deri nĂ« vitin 1990 u internuan familje tĂ« mĂ«dha nga Veriu i ShqipĂ«risĂ« .

Ndërsa në kampet e internimit në Valias, Krujë, Lozhan, Maliq, Zvërnec, nga viti 1945 deri në vitin 1954, të internuarit ishin kryesisht nga Jugu i Shqipërisë.

Shumë ishin të reja e të rinj të rritur në kushte kampi, që ishin internuar që më 1945-ën, në moshën rreth 12-14 vjeç, e tani ishin 17-18 vjeç. Më pak ishin burrat, sepse shumica e tyre mbushnin burgjet.

Nga qytete kryesore dhe nga zonat kufitare u dĂ«buan 11.536 familje. Kampi famĂ«keq i TepelenĂ«s qĂ«ndroi gjashtĂ« vjet dhe u mbyll mĂ« 1954, kur tĂ« internuarit u grumbulluan tĂ« gjithĂ« nĂ« fushĂ«n e MyzeqesĂ« tĂ« Lushnjes, tĂ« shpĂ«rndarĂ« nĂ« disa sektorĂ«-kampe tĂ« fermĂ«s ‘29 NĂ«ntori’.

Historia e kampeve me tela me gjemba në Shqipëri i takon marsit të vitit 1945. Kruja dhe Berati ishin vendet e para ku u përqendruan të internuarit. Ata që ishin nga jugu dërgoheshin në veri dhe e kundërta.

Mënyrat e torturimit që regjimi komunist përdorte ndaj kundërshtarëve politik ishin një model i qartë i vendeve diktatoriale e kryesisht të regjimit të Stalinit në Rusi, që në përgjithësi nuk kishin një rend se ku duhet të përdoreshin, pa përjashtuar mundësinë se të gjithë ata që u janë nënshtruar torturave në kampet e internimit kanë provuar këtë paketë torturash që është përdorur në hetuesi dhe burgjet e regjimit komunist.

Kampet e internimit ishin shtrirë në të gjithë vendin dhe si motiv kishin vuajtjen, punën e detyruar, por pak kanë mbetur nga ndërtesat apo shenjat e kampeve të internimit për të qenë si një dëshmi e regjimit diktatorial.

NĂ« kampet e tjera si, nĂ« Berat, KuçovĂ«, TepelenĂ«, Turan, Porto-Palermo dhe mĂ« pas nĂ« LushnjĂ«, Shtyllas, SavĂ«r, GradishtĂ«, Grabjan, ÇermĂ«, Pluk, nga viti 1945 deri nĂ« vitin 1990 u internuan familje tĂ« mĂ«dha nga Veriu i ShqipĂ«risĂ« nĂ« TepelenĂ«, nga 1950-ta filluan tĂ« sillnin ata burra qĂ« kishin kryer dĂ«nimin fillestar 5-vjeçar. Po sipas statistikave tĂ« MinistrisĂ« sĂ« Brendshme, nga viti 1945-1990, janĂ« internuar gjithsej 48.217 burra dhe 10.792 gra. Nga qytete kryesore dhe nga zonat kufitare u dĂ«buan 11.536 familje. Kampi famĂ«keq i TepelenĂ«s qĂ«ndroi gjashtĂ« vjet dhe u mbyll mĂ« 1954.

Një pjesë punonim në bahçen e komandës, pjesa tjetër priste e transportonte dru në kurriz nga mali i Turanit 7 km larg ku ishte dhe kampi tjetër i internimit edhe më mizorë .

Kampi i internimit të Turanit

Kampi i internimit të Turani ka qenë më i masivizuar, madje banorët thonë se ka qenë edhe më mizori në Shqipëri, por pak është folur për të.

PĂ«llum Dalani njĂ« banorĂ« i zonĂ«s tregon pĂ«r kampin e Turanit, madje ai thotĂ« se nĂ«na e tij para se tĂ« vdiste i kish treguar se sa vuanin gratĂ« dhe fĂ«mijĂ«t, sa fĂ«mijĂ« kanĂ« vdekur e janĂ« varrosur nĂ« anĂ«n e shpatit tĂ« kodrinĂ«s dhe mĂ« tej shton, “Kam qenĂ« dĂ«shmitar ku nĂ« vitin 1991 edhi njĂ« zonjĂ« tĂ« kĂ«rkonte varrin e vajzĂ«s sĂ« saj tĂ« vogĂ«l qĂ« i kishte vdekur nĂ« kampin e Turanit. E kish varrosur vetĂ«m dhe me ndihmĂ« tĂ« banorĂ«ve arriti tĂ« merrte eshtrat e foshnjĂ«s.

Me kuje dhe me lot erdhi dhe me zëmër të shkulur nga vendi iku, sepse dhimbja gulçonte aq shumë sa zemra e plasur e nënës nuk kishte shërim.

NdĂ«rsa gratĂ« mblidhnin pleh organik nĂ«pĂ«r shpatet e maleve tĂ« TepelenĂ«s e i transportonin nĂ« kurriz me litar, disa punonin me bel, bĂ«nin qelizĂ«m ,tĂ« tjerĂ« mbanin driza nĂ« kurriz pĂ«r t’i çuar nĂ« kamp pĂ«r kuzhinĂ«n, drizat i merrnin 5 km larg kampit.

Kampi kishte 2000 persona dhe racioni i ushqimit ishte 80 gr.oriz për person 50 gr.makarona, bollgur, grosh të gjitha me krimba, 9 gr.vaj, 5 gr.kripë e 400 gr.bukë.

Të gjithë ata që vdisnin nga kequshqyerja, vuajtja, tortura, apo ekzekutoheshin natën, tinzash dhe në fshehtësisë varroseshin në anë të lumit apo në pjesën e kodrinës sipër kampit. Gjatë dimrit ujërat e rrëmbyer i gërryen varret duke i zhdukur eshtrat, sot ato nuk janë më.

Këto kampe siç e dëgjuat nga tregimi i një të mbijetuari që sot është 85 vjeç kanë qenë kampet e shfarosjes të njeriut të ngritura nga çlirimtarët tanë që shumë prej tyre e pësuan dhe vetë.

Kurimi i së shkuarës

Memorial në kampin e Tepelenës, përkujtohen të ekzekutuarit nga komunizmi.

30 gushti, shënon Ditën Ndërkombëtare të të Zhdukurve dhe Autoriteti për Informim mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit ka vendosur një memorial në kampin famëkeq të Tepelenës, ku humbën varret e qindra personave, sidomos fëmijë.

Po ashtu, Këshillit Bashkiak Tepelenës ka shpallur  Memorialit të Punës së Detyruar në ish- kampin famëkeq te Tepelenës, si objekt prioritar investimesh.

Qeveria shqiptare vitet e fundit në programin e saj ka pasur kurimin e së shkuarës, kompensimin e të burgosurve politikë në aspektin social dhe në aspektin mora.

Në aspektin social në katër vite qeverisje të burgosurit politik kanë marrë tetë këste, dy prej tyre dhënë për 23 vite nga rënia e diktaturës dhe 6 këste nga qeveria Rama. Me mbarimin e dhënies së këstit të 8-të për të gjithë të burgosurit skema e dëmshpërblimit ndryshon pas 70% e fondit të akorduar nga buxheti i shtetit kalon për trashëgimtarët, ndërsa 30% e fondit për ata të burgosur politikë që kanë bërë shumë vite burg.

GjatĂ« kĂ«tyre viteve janĂ« ndĂ«rtuar dy muze nĂ« TiranĂ«, Bunk’Art 1 dhe Bunk’Art 2, u miratua ligji pĂ«r hapjen e dosjeve tĂ« sigurimit tĂ« shtetit si dhe janĂ« vendosur memorial kujtese nĂ« shumĂ« vende tĂ« vuajtjes sĂ« dĂ«nimi apo nĂ« kapet e internimit, si nĂ« Lushnje, ShkodĂ«r,  dhe nĂ« Kampin e TepelenĂ«s.

Po ashtu janë shpallur zona muzeale duke përfshirë këtu dhe burgun e Spaçit. Kurimi me të shkuarën vazhdon, pasi dhimbja e një kombi në diktaturë është aq e madhe dhe shpesh herë e pa shpjegueshme dhe do duhet ende kohë për transparencën me të shkuarën, për të hedhur dritë mbi errësirën e një regjimi si mundësi që regjime të ngjashme të mos kthehen më.

Tabela përmbledhëse sipas emërtimi ushtarak të kampeve të punës së detyruar; Ministria e Punëve të Brendshme me një vendim të posaçëm nr. 1620 të vitit 1955, kampet u quajtën reparte morën emërtime: Kampi nr.1-Reparti nr. 301; Kampi nr. 2-Reparti nr. 303; Kampi nr. 3-Reparti nr. 305; Kampi nr. 4- Reparti nr. 307; Kampi nr. 5-Reparti nr. 309. Po ashtu në Shqipëria kishte edhe 1272 të internuar politikë. Burgu Shkodër-Reparti nr. 315; Burgu Vlorë-Reparti nr. 319; Burgu Korçë-Reparti nr. 317; Burgu Tiranë-Reparti nr. 313; dhe Burgu Burrel. Reparti nr. 321.6 Ndërkaq, sipas gjendjes nëntor-dhjetor të vitit 1962 në Shqipëri ishin këto burgje dhe reparte: Reparti 301 Bulqizë, Reparti 307 Tiranë, Reparti 321 Burrel, Reparti 309 Tiranë, Reparti 303 Tiranë, Reparti 315 Shkodër, Reparti 318 Korçë, Reparti 319 Vlorë, Reparti 305 Tiranë, Reparti 313 Tiranë, Reparti i Artizanatit dhe Kampi Durrës. Kurse numri i tërësishëm i të burgosurve ishte 4662 persona, prej të cilëve 1809 ishin të burgosur politikë dhe 2853 ordinerë

Kampet me punë të detyruar të bonifikimeve: Kampet e Maliqit, Kampi i Llakatundit, Kampi i Levanit, Kampi i Varibobës, Kampi I Rradostinës, Kampi i Vlashkut, Kampi i Tërbufit, Kampi i Gosës, Kampi i Lekajt, Kampi i Bedenit, Kampi i Jubës, Kampi i Thumanës, Kampi i Gjadrit ose i Zadrimes, Kampi i Skrofotinës.

Kampet me punĂ« tĂ« detyruar nĂ« bujqĂ«si dhe pĂ«r hapjen e tarracave: Kampi i TorovicĂ«s, Kampi i Zejmenit, Kampi i Valiasit, Kampi i Belshit, Kampi i Borshit, Kampi i ShĂ«nvasisĂ« ose i “PĂ«rparimit”.

Kampet me punĂ« tĂ« detyruar tĂ« ndĂ«rtimit: Kampi i stadiumit “Qemal Stafa”, Kampi nr. 4 i TiranĂ«s, Kampi i stadiumit “Dinamo”, Kampi i Sanatoriumit, Kampi i bllokut “Puna”, Kampi I kompleksit sportiv “Dinamo”, Kampi i urĂ«s sĂ« BonĂ«s, Kampi i Bishqemit; 5. Kampet me punĂ« tĂ« detyruar pĂ«r ndĂ«rtimin e veprave industriale: Kampi i Kombinatit Ushqimor TiranĂ«, Kampi i Kombinatit tĂ« mishit dhe tĂ« qumĂ«shtit TiranĂ«, Kampi i Rubikut, Kampi i Laçit, Kampi i FushĂ« KrujĂ«s.

Llojet e burgjeve dhe kampeve të punës: Kampi i fabrikës së çimentos Elbasan, kampi i Rrepsit në Mirditë, kampi i Ballshit.

Kampet me punë të detyruar për ndërtimin e aeroporteve: Kampi i urës Vajgurore, Kampi i Rinasit.  Kampet me punë të detyruar në miniera: Kampi i Bulqizës, Kampi i Spaçit, Kampi i Qafëbarit. Burgjet dhe kampet me punë të detyruar të grave të dënuara për motive politike: Aneksi i grave në Burgun e vjetër të Tiranës, Kampi i grave në Valias, Burgu i Artizanatit për gratë, Kampi i Kuçovës, Kampi i Kosovës së Lushnjes, Kampi i Sharrës.

Në 50 vjet diktaturë komuniste, shqiptarët kanë kryer 914 000 vite burgu dhe 256 146 vite internim

Pasqyra pĂ«rmbledhĂ«se: 1945: PĂ«rfundimi i stadiumit “Qemal Stafa” nĂ« TiranĂ«,1945:Krijimi i fermĂ«s sĂ« KamzĂ«s,1945-52: Tharja e kĂ«netĂ«s sĂ« Maliqit, 1946:Hapja e kanalit tĂ« JubĂ«s nĂ« Qarkun e DurrĂ«sit, 1946-52: NdĂ«rtimi i aerodromit ushtarak tĂ« KuçovĂ«s (me ndihmĂ«n e rusĂ«ve), 1949-51:Ngritja e fermĂ«s sĂ« GosĂ«s, nĂ« rrethin e KavajĂ«s, 1950: NdĂ«rtimi i  trasesĂ« sĂ« hekurudhĂ«s Peqin-Elbasan, 1950-52: Hapja e kanalit tĂ« Bedenit nĂ« rrethin e KavajĂ«s, 1950: Rruga automobilistike Gramsh-Lozhan, 1950-53: Nxjerrja e mineralit tĂ« kromit nĂ« minierĂ«n e BulqizĂ«s, 1952-55: Kanali Peqin-KavajĂ«, 50 km i gjatĂ«, 1952-54: Kanali i Valshukut nĂ« FushĂ«n e MyzeqesĂ«, 1963-67: NdĂ«rtimi i pallateve “Agimi”, nĂ« TiranĂ«, 1955-56: Tharja e kĂ«netĂ«s sĂ« TĂ«rbufit, 1955-57: Aeroporti i Rinasit, 1955-56: Bonifikimi i fushĂ«s sĂ« ZadrimĂ«s dhe sistemimi i lumit GjadĂ«r, 1956-59: Fillimi i punimeve nĂ« kombinatin “Tekstil” tĂ« TiranĂ«s, 1959-61: NdĂ«rtimi i Kombinatit Ushqimor, TiranĂ«, 1960: NdĂ«rtimi i stadiumit “Dinamo”, 1960-63: Kombinati i Mishit dhe i QumĂ«shtit, TiranĂ«, 1960-63: Bonifikimi i fushĂ«s sĂ« ThumanĂ«s, 1960-63:  NdĂ«rtimi i 500 apartamenteve tĂ« bllokut “Puna”, TiranĂ«, 1960-63: NdĂ«rtimi i sanatoriumit tĂ« Shtetit, TiranĂ«, 1963-65: NdĂ«rtimi i Kombinatit tĂ« Auto-TraktorĂ«ve, TiranĂ«, 1963-65: NdĂ«rtimi i UzinĂ«s sĂ« Shkrirjes sĂ« Bakrit, Rrubik,1963-67: Uzina e Superfosfatit dhe e Acidit Sulfurik, nĂ« Laç tĂ« Kurbinit,1965-66: Fabrika e Çimentos nĂ« FushĂ«-KrujĂ«,1966-68:  Fabrika e Çimentos nĂ« Elbasan,1967-90: Hapja dhe shfrytĂ«zimi i minierĂ«s sĂ« bakrit dhe piritit, Spaç,1967-70: NdĂ«rtimi i UzinĂ«s sĂ« Pasurimit tĂ« Bakrit nĂ« Reps tĂ« MirditĂ«s,1967-91:  Hapje tokash tĂ« reja dhe kanalizime nĂ« FushĂ«n e TorovicĂ«s,1967-90: PunĂ« bujqĂ«sore dhe kanalizime nĂ« Zejmen tĂ« LezhĂ«s,1966-91:  NdĂ«rtimi i njĂ« pjese tĂ« taracave nĂ« bregdetin e SarandĂ«s,1967- 71: NdĂ«rtimi i Kripores nĂ« SkrovotinĂ« tĂ« VlorĂ«s,1971-84:  NdĂ«rtimi i uzinĂ«s sĂ« pĂ«rpunimit tĂ« thellĂ« tĂ« naftĂ«s nĂ« Ballsh,1977-87: NdĂ«rtimi i Kompleksit Sportiv “Dinamo” nĂ« TiranĂ«,1982-90: ShfrytĂ«zimi i minierĂ«s sĂ« bakrit e piritit, nĂ« QafĂ«-Bari tĂ« PukĂ«s.

previous arrow
next arrow
Slider

Në bazë të nenit 4 të ligjit ''Për funksionimin e Agjencisë Telegrafike Shqiptare'', ndalohet kopjimi, riprodhimi dhe publikimi i informacionit pa cituar burimin e tij.

Load More Related Articles
Load More By Edison Caushi
Load More In Artikuj te Tjere
Comments are closed.

Check Also

Uashington DC, Rama: Shqiptarët dorëzuan listën e floririt, por jo hebrenjtë

TiranĂ«, 4 Mars/ATSH/- Kryeministri Edi Rama ka marrĂ« pjesĂ« sot nĂ« KonferencĂ«n Vjetore tĂ« K…